Feeds:
Mga Paskil
Mga Puna

Alon

Alon lamang ng dagat ang naririnig,
Sumasabay sa hanging humihimig.
Hampas sa batuhan ng tubig
Tunay na biyayang katahimikan ang hatid.

Mahigit nang tatlong buwan
Nang ako’y dito magawi.
Noon ay puno ng pighati
Hatid ng mga alo’y dalamhati.

Ngunit mga alon din ang sa aki’y nakiramay
Naging aliwan sa oras ng pananamlay.
Kalungkutan ko’y kanilang hinigop;
Sakit at pait ng puso ay aking nalimot.

Sa bawat balik ngayon ng mga alon
Ngayo’y ngiti ng pag-asa ang hatid.
Sa aking pagbabalik sa pinanggalingan
Bagong pagtanaw sa bukas at buhay ang baon.

Pagpaparaya

Tuluy-tuloy ang hakbang papalayo.
Walang lingon-likod,
Luha ay tumutulo.
Dibdib binabayo;
Puso ay nagdurugo.

Lilingunin pa ba kita?
Gayong hinayaan mo na akong lumayo?

Ano pa ba ang sa akin ay natitira
Kung buhay, puso at kaluluwa ko
Sa iyo ko ipinagkatiwala?

Ano ang aking magagawa
Kung lahat ng kaya ko’y balewala?

Paghimlay

Payapa na ang kanina ay sumisilakbo;
Kalmado na ang kanina ay nag-aalimpuyo;
Tahimik na ang kanina ay rumaragasang simbuyo
Ng damdaming napagod
Sa pakikipagbuno.
Upang sariling nais ay makatunggali,
Dapat labanan, tanggapin sariling pagkasawi.

Ngayon nga ay handa na
Sa kapayapaan ng puso
Ako ay dito hihimlay, magpapagapi.

Mayon

Nilalandi ako ng iyong kariktan.
Mula sa malayo, panghalina mo ay aking tanaw.
Inaakit ako ng iyong alindog.
Binibihag ako ng iyong tindig.

Tikas mo nga ay anong kisig!

Inaalipin ako ng iyong ringal.

Binubuhay mo ang aking pagmamahal.

Nag-aapoy na galit man ay nakapaloob

Sa misteryo ng iyong ganda,

Salamat pa rin o, Bathala!

Sa ligayang handog ng bulkang pinagpala!

Kamatayan

Kay tagal kitang inalagaan
Upang sa puso ko ay yumabong at makintal.
Sa bawat sandali ika’y
Hinayaan kong umusbong,
Lumago at manahan.
Ngunit paano nga kayang
Buhay mo ay tatagal

Kung ako lamang mag-isa ang sa iyo

Ay magpapahalaga at magpapagal?
Di ba dapat sana ako ay may katuwang?
Nakalulumbay na pag-ibig na pinagyaman

Ngayon nga’y unti-unting naglalaho,

Naghihintay ng kanyang kamatayan.

Sana (3)

Sana kilala na kita
Para alam ko kung anong nasa isip mo
Lalo na ‘pag tumatahimik ka na.

Sana kilala na kita

Nang nasa puso mo’y

Di ko na hinuhulaan pa.

Sana kilala na kita

Nang sa gayon hiya at pagkakimi

Ay di ko na madama.

Sana kilala na kita

Upang di na guluhin isip ko

Kung sino at ano ka ba talaga.

Bakit? (1)

Bakit kasi kumplikado
Kung pwede naman maging hindi?

Bakit kasi wala kung maari namang nandito?

Bakit kasi galit kung pwede naman hindi?

Bakit kasi gutom kung pwede naman mabusog?

Bakit kasi may away kung pwede naman magmahalan?

Bakit kasi magulo kung pwede naman maging maayos?

Bakit kasi maingay kung pwede naman manahimik?

Bakit kasi maraming bakit
kung pwede namang wala?

Sana(2)

Sana, di ako marunong masaktan

Nang di ako ngayo’y umiiyak.

Sana, di ako marunong umiyak

Nang di ako ngayon sa harap mo’y lumuluha.

Sana, di ako marunong magmahal

Nang di ako ngayo’y nagtitiwala.

Sana, di ako marunong magtiwala

Nang di ako ngayo’y umaasa.

Sana, di ako marunong umasa

Nang di ako ngayon nasasaktan.

Sana(1)

Sana marunong akong mag-inom
Para pwede rin akong tumakas
Sa nararamdaman ko ngayon.

Sana may magyaya sa aking maglasing
Para may rason akong sa alak ay maglunoy.

Sana marunong akong magmura
Nang ang kinikimkim na emosyo’y maisambulat
At di na dibdib ay magsikip pa.

Umaga

Inaasam sa tuwina’y makaniig ka.

Mayakap nawa ang iyong sigla.

Hamog mong kaytamis, manamnam sana.

Ngunit harot ng nagdaang gabi’y

Nakapapagod. Tirik na ang araw

Heto pa rin ako’t tulog.

Mas Lumang mga Paskil »